Voor de tweede wedstrijd tekende iedereen present nogmaals op het circuit van Zolder.

Aangezien de dag al begon met koude temperaturen, regenbuien en een weersvoorspelling die om de haverklap veranderde was het zeer snel duidelijk dat dit een dag van alles of niks kon worden. Een alles of niks situatie die zou bepaald worden door een juiste of foute bandengok.

De trainingstrategie bestond eruit dat ik de nieuw gemonteerde droog weer banden zou inrijden en Bjorn die meer trainingservaring heeft op de R6 zou dan gaan voor goede kwalificatietijden. Echter het Belgisch weer deed wat het goed kan en … dat was roet in het eten gooien. Nog voor het einde van de eerste training begon het al te regenen en daarmee viel ook onze kans op een mooie kwalificatie letterlijk meteen in het water. De tweede en derde training werden gereden op regenbanden en dus waren we ook meteen op achtervolgen aangewezen met een 32^ste plek op de startgrid.

Voor de wedstrijd zelf werden terug droog weer banden gemonteerd en werd geopteerd dat Bjorn startte en zo lang mogelijk bleef rijden. Met onze nieuwe vergrote benzinetank maakten we hiermee het meeste kans om de kloof met de top tien te dichten. Bjorn rukte op naar een eerste plaats en na twee rode vlagsituaties en onze pitstop kon ik toch nog op een twaalfde plaats de wedstrijd vervolgen. Echter door een verplichte drive trough om het aantal stops te compenseren ten opzichte van de teams met drie piloten viel onze dag voor de tweede keer in duigen. Bij het inrijden van de pitlane was de circuittoegang al gesloten omwille van een soort ‘5 minuten voor einde wedstrijd sluitingstijdregel’. Ik mocht na discussie met de baancommissarissen toch verder zetten, maar kon niet verhinderen dat we terugvielen naar een 15 de plaats. Tot op vandaag is nog steeds niet geweten waarom teams die nog later dan ik binnen kwamen voor hun drive trough toch hun punten hebben verkregen van de positie die ze reden de ronde voordien. De volgende wedstrijd ligt al in ons vizier en met onze im-design trainingsdag te Croix die een spetterend succes was onder leiding van tante Inge zijn de wonden stilaan gelikt en zijn we nog meer gemotiveerd om naar Dijon te gaan.

Geschreven door Jan