Mijn moto historiek

by Patje

Reeds van zover mijn geheugen terug gaat, was ik reeds gebeten door motos, als kind steeds opkijken naar motos die voorbij reden, rond geparkeerde motos hangen en aan mijn ouders vragen of ik er een kreeg, ik was toen ongeveer 10.

Eens 16 jaar, kon ik al een beetje proeven van de gemotoriseerde tweewielers, namelijk de Honda camino waar mijn moeder reeds enkele jaren mee reed. Snel kwam ik al te weten wat het nut van een helm was bij een niet zo zachte aanraking met een auto, mijn eerste brommer liet hierbij het leven, ikzelf kwam ervanaf met enkel schrammen en een kapotte helm.

Natuurlijk betekende dit niet het einde van mijn tweewielercarriere, integendeel zelfs: snel een andere brommer gekocht, een motobecane ( idd, bijna moto, maar nog lang niet).

Toen het blok van Motobecane besloot om hopeloos vast te lopen, met een schuivertje tot gevolg, is hij vervangen door een 2de Honda Camino. Veel te veel onverantwoord prutsen en opdrijven aan deze Camino zorgde voor mijn eerste kenismaking met de blauwe vrienden. Na enkele maanden is deze gestolen.

Nu wordt het even stil met de tweewielers, ik was net 18 en ging dus dadelijk voor het auto rijbewijs.

Maar na enkele jaren kwamen de kriebels voor moto’s toch terug. In 2002 kocht ik mijn eerste echte moto: een Kawasaki zzr600 van ‘93. Hiermee leerde ik rijden, behaalde ik ook mijn rijbewijs, gebruikte ik voor woonwerkverkeer en kwam ik al enkele keren in de Ardennen.

Na een jaar toch maar eens iets nieuws proberen: de Honda VTR1000F, aka de Firestorm. Hier is het mis beginnen gaan: alle vrijetijd zat ik op de firestorm en zelden stilstaand. Ardennenritjes, bezoekjes aan verschillende industrieterreinen en tripjes naar Normandie, Vogezen,… werden een normaal tijdverdrijf. Ook begon ik te beseffen dat je niet altijd de twee wielen nodig hebt. Hoe beter de wheely’s lukte, hoe meer ik er ging doen.

Deze moto bezorgde mij een keertje gekneusde ribben bij een schuivertje, ondanks de ribben en redelijk wat materiele schade, konden mijn ouders me niet overtuigen om te stoppen met motorijden.

Na een jaartje wou ik proeven van het circuitrijden. Reeds vanaf mijn eerste circuitdag op Folembray zat ik met een verslaving. Zoals bij alle junkies moest ik ook steeds meer, andere en zwaardere shots hebben.

Na 2 circuitdagen kocht ik mij een Honda Fireblade van 92 om op circuits rond te scheuren.

De Fireblade en de Firestorm werden anderhalf jaar later vervangen door een suzuki GSXR750 van 2000. In de periode dat ik met de gixxer reed heb ik uiteindelijk de beste beslissing in mijn motocarriere genomen: enkel nog op circuitrijden.

Wegens “an offer I couldn’t refuse” is de gixxer na een jaar vervangen door een Kawasaki ZX10R van 2005, met deze moto rij ik nog steeds rond. In 2007 deed ik hiermee een mooie uitstap in de mooie grindvelden van Folembray, wederom met gekneusde ribben en materiele schade tot gevolg.

Na Folembray kwamen Croix, Zolder, Mas du Clos, Brno, Francorchamps, Magny Cours, Ecuyers en Clastres. De toekomst zal dit lijstje nog wel verlengen.

Nu heb ik promotie gemaakt met de overstap naar het echte “racen”, ik kan jullie hier nog niets over vertellen aangezien ik een rookie ben, maar zal jullie binnenkort wel wat meer hierover vertellen.