Story of TRX - piloot 2009-2011

De webmeesteres vroeg mij om een ‘korte historiek’ te schrijven voor onze website.

Mijn historiek gaat terug tot de tijd dat ik nog meezwom in de grote zwemwedstrijd en mijn vader met zijn 500cc 2-takt van race naar race reed in ware Joe Barstijl.

Met de paplepel ingegeven worden is hier wel van toepassing.

Enige tijd na mijn geboorte (1978) werd het kalm op motorvlak, huisje-tuintje-boompje….

Maar zo’ rond mijn 13e gingen we voor het eerst samen naar een motorrace, de grote prijs van de Noordzee in Oostende, zeer populair bij het grote publiek. Daar zag ik voor het eerst live die racers aan het werk. Daar moet het ergens gebeurd zijn, daar werd ik besmet met dat virus…

De races in Oostende werd een jaarlijkse afspraak en toen ik 18 werd stond mijn eerste motorfiets al te wachten, een Yamaha XS400. Al vlug werd die, na een slippertje, ingeruild voor een Suzuki GSX750Es waarmee ik al vlug de grens van 200km/h doorbrak.

Enige tijd later, we schrijven 1998, kwam mijn grote liefde in mijn leven, een rode Yamaha TRX850. Met deze motorfiets trok ik heel regelmatig als toeschouwer naar het circuit, vooral het BK, oa op Mettet, Ronse, Doornik, …..

Na omzwervingen met een Suzuki Bandit 600 en een Yamaha TDM900 kwam er begin 2003 terug een TRX850 in mijn leven. En begin september ging ik er voor het eerst mee op circuit. Een toenmalige collega organiseerde een circuitdag op Croix en dan liep het pas echt mis met mij. Het motovirus muteerde in het circuitmotovirus en sindsdien stonden er permanent minstens 2 moto’s in de garage, eentje voor de baan en eentje voor op circuit.

Eind 2007 werd ik door een kennis gevraagd of ik geen zin had om mee te rijden in de No Budget Cup, hij had een Suzuki GSX-r 750 gekocht (de gekende Srad) en had reeds de inschrijving betaald.

Na een bewogen seizoen met ups en downs wisten we de laatste race op het podium te eindigen. We eindigden 2e in onze klasse maar omdat de winnaars ook organisatie was reden ze mee buiten competitie en stonden we op de hoogste trede !

Door omstandigheden reed ik niet meer in dat team in 2009 maar besloot ik om een aantal losse races mee te rijden met mijn eigen Thundercat die ik begin 2009 gekocht had.

De eerste race in Ecuyers was wat ik verwacht had, plezier, veel rijtijd, goeie kwalificatietijden en….. goesting naar meer.

Het duurde tot de laatste race in Zolder vooraleer ik nog eens kon deelnemen. Op Zolder viel de kwalificatie iet of wat tegen maar was de race wel eentje om niet te vergeten. Van een 31e startplaats opgeklommen naar 16e plaats algemeen op 57deelnemers en dat op één van de traagste motoren van het ganse veld en mijn besttijd op Zolder met meer dan 2 seconden scherper gesteld, eindelijk onder die magische 1.50…

Nog voor we begonnen aan het gratis vat die avond was al besloten om dit jaar een gans kampioenschap te rijden….

De rest…. De rest van de geschiedenis moeten we nog schrijven .